ACI İLAÇTIR
İnsan, ıstırapla hayata yeni bir perspektifle bakar. Acıdır, düşünceyi çağıran. Istırapla duyarlılığı zenginleşir insanın. Istırapla büyür, yücelir insan ruhu. Acının, hayatın sahteliğinde bulunmayan bir büyüklüğü vardır. Istırabın ardında daima bir ruh vardır. İnsan ıstırap çekmedikçe, bir ideal uğrunda mücadeleye girmez. Çünkü rahatlık, ancak uyuşukluk verir. Çünkü,
“Rahatlık içinde erdem sararıp solar”
Istırap çeken kimse, mazur görmeyi bilir. Çünkü acı hep nedenleri arar. İnsan, içinin derinliklerine hep acıyla iner. İnsan kendisi için en değerli bilgiyi ıstırapla kazanır. Istırap ruhu harekete geçirir. Eğer yenik düşmezse, insan ıstırapla büyük bir güç kazanır. İnsan kendisini acı sayesinde yener. İnsan gerçeği acıyla sezinler.
